Terug naar de oorsprong...

Ik zei dat ik nog aan het uitzoeken was wat mijn plek in dit veld zou moeten zijn. Ik ben daar niet meer over aan het nadenken. Dit is waar ik nu sta, waarom, en wat ik nu vraag.

De beker gaat terug naar Roberth. Terug naar Miguel.

Terug naar de mensen die deze lijn daadwerkelijk in stand houden, die het in hun bloed, hun taal en hun land dragen. Zij zijn degenen die vooraan in de ceremonie zouden moeten staan. Zij zijn degenen naar wie de beloning moet terugkeren, zodat die terug kan gaan naar hun gemeenschap, terug naar Pahoyan, terug naar de mensen die dit aan de wereld hebben gegeven en die gevraagd zijn om te blijven geven zonder ooit echt iets terug te krijgen.

Dat betekent niet dat ik wegga. Dat betekent dat ik eindelijk begrijp wat mijn plek werkelijk is.

Ik ben nu tien jaar op het pad van de planten aan het bewegen. Vanaf het begin was het nooit alleen maar zo dat ik van hen leerde. We hebben vanaf het begin kennis uitgewisseld. Over de medicijnen, hoe ze worden bereid, hoe ze worden toegepast, de ethiek eromheen, het veld waarin ze worden toegepast, de traditie, de icaros, de geloofssystemen die eronder liggen. En in ruil daarvoor deelden zij mijn kennis van deze wereld, een wereld die zij zelden van dichtbij meemaken. De planten en bomen die bij ons groeien en hun medicinale werking. De Maestros hebben een aantal jaar geleden een stuk europese eik meegenomen om deze te dieten en te verbinden met de energie van deze boom, deze spirit, dit land. Er is iets in mij tot rust gekomen gedurende die tien jaar, iets dat al lange tijd in mijn hoofd speelde. Ik neem geen afstand van de planten en de ceremonies. Ik betreed een andere fase ervan.

Ik zeg niet dat Roberth en Miguel de enigen zijn die nog echt puur zijn in dit veld. Dat bedoel ik niet. Wat ik bedoel is dat mensen zoals zij steeds moeilijker te vinden zijn, vooral nu, met de toenemende belangstelling voor plant-medicine. Iedereen lijkt tegenwoordig wel een sjamaan te worden, en dat heeft voor een groot deel meer te maken met snel geld en credits verdienen verdienen voor het ego dan met jarenlange ervaring en traditie.

Dat baart me zorgen. Niet in abstracte zin. We hebben veilige plekken nodig, en veilige plekken zijn niet vanzelfsprekend omdat iemand het goed bedoelt. Ik heb mensen ceremonies zien begeleiden met wat leek op de beste bedoelingen ter wereld, en toch de mensen om hen heen opnieuw traumatiseren, omdat ze nooit goed naar hun eigen schaduwzijde hebben gekeken, nooit hun eigen proces hebben doorlopen voordat ze besloten dat ze klaar waren om iemands schaduwzijde te dragen. Proberen te co-reguleren terwijl ze zelf in fight & flight modus staan en geen idee hebben hoe ze zichzelf kunnen reguleren. De wens om een veilige ruimte te bieden is een verhaal op zich, waar ik een andere keer op terugkom, maar het is niet hetzelfde als er klaar voor zijn om er een te bieden. Zo is Mother's House lineage Institute ontstaan. (Hierover vertel ik meer in een later blog).

Bij Roberth en Miguel heb ik dat patroon niet gezien. Ik ben altijd weer onder de indruk van hen en heb diep respect voor de kracht die ze in ceremonies leggen, voor wat er dan door hen heen komt. En in het dagelijks leven zijn ze bijna verlegen, nederig, gewoon; ze eten, ze maken grapjes, ze worden moe zoals iedereen. Die kloof tussen die twee maakt het veilig om de medicijn-cup aan hen terug te geven.

Ik trek me niet terug uit de ceremonies. Ik zal nog steeds naast hen dienen. Ik zal nog steeds de icaros zingen. Er zullen nog steeds ceremonies van The medicine Tribe plaatsvinden. Maar het belangrijkste werk, de leiding in de ruimte, de verantwoordelijkheid voor wat er daadwerkelijk gaande is, dat behoort aan hen.

Toen we de mogelijkheid openden voor extra retraites met hen, zaten die al snel vol. Dat zei me de energie stroomt al in deze richting, nog voordat ik iets had kunnen plannen of bewerkstelligen. Ik baseer dit niet op theorie. Ik volg de behoefte van de mensen, de planten en spirit.

In september neem ik een groep mee naar de jungle. Om te diëten, om echt diep te leren van de planten en van de mensen die deze kennis al generaties lang doorgeven, niet de versie die in een weekend past. We gaan ook naar het nieuwe land ( New Pahoyan) en zullen rechtstreeks met de dorpsraad in overleg gaan over de komende maanden over de verhuizing en de amazone die in alle waarschijnlijkheid weer buiten zijn oevers zal treden.

Ik kan niet met een zuiver geweten, het medicijn blijven schenken, terwijl de mensen die haar dragen, de erfgenamen en hoeders ervan, van hun eigen land worden verdreven. Dat is geen metafoor. Het is alsof het water rond hun huizen stijgt, terwijl ik ergens droog zit en lesgeef over hun cultuur. Ik ga daar niets op voortbouwen en het sacred work noemen.

Maar hier wil ik eerlijk zijn over wat er nu nodig is, want het is niet alleen mijn missie, het is een reële en dringende kwestie geworden om deze mensen veilige, droge grond onder hun voeten te geven.

Pahoyan, de geboorteplaats van Roberth, staat onder druk vanuit alle richtingen tegelijk. Ontbossing stroomopwaarts heeft de waterstromen veranderd en overstromingen hebben al gezinnen uit hun huizen verdreven. Het land zelf is ook kwetsbaar en loopt risico op illegale landroof en drugshandel, met daarachter reëel territoriaal geweld. Niets staat los van elkaar. Het is allemaal dezelfde druk die zich op hetzelfde stuk grond concentreert, en daarom kan de verplaatsing van de gemeenschap naar hoger gelegen, veiliger gebied niet langer worden uitgesteld.

Voor zeshonderd euro kan één gezin een huis op veilige grond krijgen. Er zijn honderdzeventig gezinnen die een huis nodig hebben. Mijn wens is dat ze voor het einde van dit jaar verhuizen, voordat de overstromingen weer beginnen. Ik ben actief op zoek naar mensen die daarbij willen helpen.

Er zijn meerdere manieren om bij te dragen. Je kunt een gezin helpen. Met zeshonderd euro kan één huis gebouwd worden, en elke euro die daaraan bijdraagt, telt, of u nu het volledige bedrag of een deel ervan doneert. [Doneer hier.]

Stichting Mother's House heeft de ANBI status wat de giften voor Nederlandse belasting betalers aftrekbaar maakt.

Kom het zelf ervaren! Ga in september met ons mee op dieet in de jungle, leer van de planten en de mensen die dit dieet volgen, en ontdek samen met ons het nieuwe land. [Doe mee met het dieet.]

Of misschien zie je jezelf wel ergens anders in dit project. Dit project heeft meer nodig dan geld en meer dan alleen maar helpende handen tijdens een retraite.

Als je dit leest en denkt dat er een plek voor jou is die ik hier niet heb genoemd, neem dan contact met me op. Vertel me waar jij denkt dat je waarde kunt toevoegen. Ik hoor het liever van jou dan dat ik ervan uitga dat ik al weet op welke manieren dit project steun nodig heeft.

Teruggeven aan de bron. Niet als een uitdrukking, maar als de plek waar de grond zich daadwerkelijk bevindt.

Dankjewel. Dankjewel. Dankjewel.

Tamara